Letërsi

Sot e kam shfletue librin e vjetër - Nga Ndue Ukaj

Sot e kam shfletue librin e vjetër.

I kam prekë dhimbjet e kohëve,

Ata gurë të fortë pikëllimi

Që randojnë mbi Dardani;

Tokën ku shiu i zi bie pa pushim.

Kam pa një shall që rri heshtun

Pranë sendeve të bukura

Që ai pluhuni i zi i ka mbulue.

 

Kam pa portretin e Bogdanit

Me kryet kah qielli

Sikur m’thoshte:

“Mu kanë me m'zhvarrue

E qentë kanë m’i hangër eshnat e mi.

Por jo idenë teme.”

 

Sot e kam shfletue librin e vjetër.

E kam pa aty hapin e matun të lirisë

Si dilte nga shkurra e pikëllimit.

Dhe statujën e mirësisë

Ma të nalt se vala e trishtimit.

 

Kam pa portrete shkrimtarësh

Si dhimbjet në qafën e poeti të mërguem.

Kam pa edhe hijen e fjalës

Si e mposht trishtimin;

Atë shikimin mallëngjyes

Që ta këput shpirtin.

 

Libri i vjetër

Ka shpresa

Sa krejt rruzullimi i syve t’mi.

 

Nga libri "Gjithmonë diçka mungon", 2017, OM

Tagged under Ndue Ukaj