Vangjush Saro
Vangjush Ziko-Pragdimri
ketrat
copëtojnë nevrikë
lendet e fundit
nga xhepat e ndryshkur
të dushkut
retë e ngrira fërkohen
si gurzjarrë zalli
të ndezin
llullën e lisit
të mbushur
me gjethe të thara
larg
në oxhakun e shtëpisë
me portë të kyçur
tymon
malli im