Dy fabula nga Vangjush Saro

MONEDHA

Një Monedhë e vockël, qesharake,

me qiellin, malin, detin

bënte llafe:

“Në të gjithë botën “e lavdishme”

unë jam gjëja më e rëndësishme:

Blej e shes dhe kthej përmbys dynjanë.

Dorëzohuni pa kushte, o mjeranë!”

■

Heshtje.

Rrokulliset tej monedha trime,

të gjejë vendin ku pëlqejnë fjalimet…

 

NGUSHËLLIM…

Ishin nderur mbrëmje e mjegull bashkë,

kur te një kotec ndaloi Dhelpra.

Ndonjë shteg kërkonte nëpër natë,

plasi dhe s’e gjente dot e shkreta.

Si rrëmoi e kërkoi ashtu kot,

(s’paskej këtë mbrëmje shteg a thelë)

zu të kthehej prapë te strofk’ e ftohtë.

(Ajo gjendej në korije thellë;

dhe asgjë, asgjë s’kish për të ngrënë.)

Thoshte Dhelpra: “Faj unë s’kam aspak;

sonte, si për dreq, nuk kish as hënë.”

Ngushëllimi po i bëhej vakt…