Shqiptari i fundit - Nga Artan Gyzel Hasani
kur iku vallë shqiptari i fundit?
të tjerët para tij nuk kanë rëndësi
veç ai me duhet
i fundit
shqiptari i fundit mbi shpinë nuk mban shkëmbin
por vetë Sizifin
dhe përtyp i palodhur kalendarët…
kur iku vallë shqiptari i fundit?
ai që nuk arrin dot kurrë atje
i mblodhi hijet e jetës një natë para ikjes
foli, qeshi dhe qau me to
dhe mëngjesi e gjeti në udhë
të veshur lehtë dhe pa Atdhe…
kur iku vallë shqiptari i fundit?
dhe kur u bëmë këta që jemi?
më duhet një ditë
më duhet një datë
që të qaj e të qesh
të tallem e të më tallin
dhe pastaj të qesh prapë si njeriu kur vdes
i lumtur që nuk do t’ia dijë askush varrin…
shqiptari i fundit nuk ka ikur akoma
por e kanë vrarë që në lindje
këpucët e gjyshit dhe një valixhe ia lanë te koka
dhe i thanë tani je në koma
për ty do të kujdesen demonët e tu
që të harrosh numërimin
shumë vite sa ikja do të të zgjasë kthimi
dhe kur të zgjohesh nuk do të jesh i fundit…
© artangjyzelhasani 2022



