Nga bregu tjetër - Vangjush Ziko

*   *   *

Me valixhe e biletë avioni

qiellit u ngjita,

veç Zotin dot s'e pashë,

djalli më priste poshtë,

por iu shmanga,

takova Mendimtarin e Rodenit

me muskuj bronzi

dhe ballin lodhur nga mendimi.

Kalita muskujt me punë të rëndomta

(aspak të lehta),

por trurit si t'ia bëj

(robot nuk është),

penduli i tij,

porsi penduli i orës

varur në mur të dhomës,

rreh pa pushim dy skajet:

asgjësimin dhe ekzistencën.

Bregun që lashë shoh në ëndërr,

bregun e ri s'e quaj dot

as timin, as të huaj,

vetëm -

Bregu tjetër.

*   *   *   *

Kohët e foljeve

i di përmendësh.

Kohët e jetës m'u përzien,

si kohët e motit

dhe si mendimet.

U gdhiva nën një panjë

ku thëllimi i polit

ma përzjen borën me thinjët,

Të tashmen përpiqem ta mësoj,

sa për të ardhmen,

s'e vras shumë mendjen,

është e shkruar në një tjetër libër

që dot nuk e lexoj.

© Vangjush Ziko