Mbi qiparisin e vjetër - Nga Flurans Ilia

atje tej te lugina pema përbri

qiparisi i qiellit mbart një kumri

dëgjoje si këndon si një ulli i vjetër

lëvozhgën e zhveshur të një bote tjetër

 

platitur zhegut si varg mbi mermer

tingujt e kumrisë hapin një derë

veshur me gjethnajën e një shkurrishte

mbi varre të harruar bri një ullishte   

 

kaq shumë, kaq shumë platitur mbi rasë

të parë e ke qiellin nga tjetër përmasë

rreth malit të diejve shtrohet toka përbri

një lum vjen e buron nga gjoksi i tij

 

hapat i tut e stepet bregut tjetër

asaj çka e quajmë, ajme, kohë e vjetër

fillon e gjembon dhimbja e gishtave

si fjalë e çapuar mes shkurrishtave

 

dregëzat i hap me duar përgjakur

malli përndezur përqafimi përflakur

te kjo varrezë e vjetër nën qiparis

kumria me tinguj një prekje qëndis

 

dhe lumi vazhdon përqafimin tjetër

në det derdhet prej kohës së vjetër

rikthehet si fllad te pemët përbri

qiparisi i qiejve mbart një kumri

 

kumti qiri i ndezur mbi mermer

kjo cigare, e di, duhet ta lësh njëherë

ashtu si i le qytetet, ullinjtë, varrezat,

shkëmbeve me tjetër kumt dorezat

 

fatit i dole kur u shfaq përball’

fati nuk ishte fat por ishte çakall

zbritur nga ai mal ku dielli teporet

nga djemtë e vrarë lindën shtatoret

 

varreve të reja te kjo qytezë kjo varrezë

koha përzhitur zhegut nën diell përndez

planimetrinë e rrugicave të një qyteti tjetër

këndon një kumri mbi qiparisin e vjetër

 

© Flurans Ilia - 27 dhjetor 2023

* Kushtuar etërve dhe shokëve tanë, që flenë atje, te harta e dheut.