Dëshmitarët e Përjetësisë - Nga Vangjush Ziko

Pas bubullimës

gjithnjë ka heshtje,

heshtje dhe shi

që shuan rrufenë përvëluese,

bie paqja mbi pellgjet,

era kreh krifën e qullur të barit,

than sytë e përlotur të luleve,

qielli i zemëruar platitet,

toka bëhet memece,

drurët

(dëshmitarët e stinëve

dhe përjetësisë kontradiktore)

thithin dhimbjen e kulluar të dheut

dhe temjanin e rrufesë së shuar,

rrënjët e jetës

dhe mushkëritë e përjetshme frymojnë.

©Vangjush Ziko