VJERSHË DIMËRORE - Nga Artan Gjyzel Hasani

në shtëpinë me mure të kaltër ajri

heshtja përgjum kujtimet që la pas era…

i ngrirë lumi, me dëborë brigjet

me avuj deh liqeni patat e egra…

oh, ky dimër banal

me këtë ngricë kaq qibare

që prek edhe shpirtin

ia shqeu lëkurën gjirit të pemës

aty ku plaga rrjedh pa zë dhimbjen

porcelanin e thërmuar të dëshpërimit

klithmën e tmerrshme të rrënjës…

por në pranverë do të vishet përsëri me gjethe

dhe mbi lëkurë të saj të tjerë si ti dhe unë

gjurmët e njëri tjetrit shkujdesur do fshijnë

me puthje do ia mbyllin buzët plagës

dhe mua do më dhëmbë akoma më shumë…

(nga vëllimi poetik "ID")

©artangjyzelhasani