Mit i përjetshëm - Nga Vangjush Ziko

Balta u thinj,

drurët gjysmë të bardhë

gjysmë të zinj,

pa fletë,

lakuriq.

Flokët e mi u thinjën

duke numëruar ditët e netët,

që ngrijnë

dhe shkrijnë vetë.

U thinj kalendari i vjetër.

Var në mur kalendarin e ri.

I përjetshëm ky mit

i mbarimit

dhe rifillimit të jetës.

©Vangjush Ziko