Shtatorja pa piedestal - Nga Vangjush Ziko

*   *   *

Nuk e di sa herë ka lindur,

sa herë ka perënduar dielli

në jetën time,

(lind e perëndon si ëndërr),

gdhihem mëngjesit me ëndje,

papritur fshihet pas reve,

stuhia vetëtin e përvëlon,

kthjellet,

ndez cigaren në ylberin e tij,

mbledh veten,

dielli perëndon e lind

duke ma hequr zvarrë

hijen,

që digjet dhe vetëm digjet.

*   *   *  

Të matesh,

(me kë të matesh!)

vetëm me hijen e mëngjesit

mos u mat,

as me natën,

(ta fshin hijen si vdekja),

me hijen e mesditës matu

kur dielli ndrit në apogje

hijen e smirës tënde

me këmbët shkel

dhe hijeshon mbi dhe'

(pa piedestal)

shtarorja jote

thjesht

njerëzore.

© Vangjush Ziko