Qyteti i mallit tim - Cikël me poezi nga Vangjush Ziko

BURIMI AMËZ

Pallate luksoze,

të plakura shtëpi përbri,

betoni si llavë vullkani

themelet e lashta përpin

gdhendur me teh çekani,

stolisur me dhembshuri.

Jeta - kjo xhungël e lashtë përgjunj,

mëshirë nuk di.

Burimi amëz

(kjo çezmë, që pagëzoi

qytetin tim)

gulçon e pikon

si plakë me astmë

bri bizares bukuri.

 

RRUGA IME

Rruga ime e vjetër

mbathur me kalldrëm të ri

ngryset e gdhihet

jo me sofate,

vetura verbuese shkëlqim

presin të hapen portat,

të bjerë një bori

për shëtitje fodulle të kota

(shëtitje që as vetë s’e di)

shtegtim në mërgim,

a harrim.

 

KALIVJA E QENIT

Kaliven e qenit

ndërton që pa gdhirë,

sharron e mbërthen

dërrasat e saj,

kaliven e vetmisë së tij

ngre ky njeri;

qeni besnik

dorën atij ia lëpin,

fëmijët u arratisën

për në mërgim.

 

FESTA E BIRRËS

Tërë natën

qyteti nuk fjeti.

Orgji.

Mamur u gdhi.

Dremitin shtëpitë,

dremitin veturat përbri.

Lypsarët ngrohen në diell.

Doli makina

të lajë rrugët e vjella

me birrë

dhe me... flori.

 

BRENGË E MERMERTË

Erdha nga larg

te varret e fisit

t’u ndez një qiri.

Lotin tim e gëlltita,

flas me ta dhe me shpirtin tim;

i braktisa dhe ika

(c’të bëja s’e di),

Brenga ime

kjo e mermertë bardhësi.

 

KRYQËZIMI IM

Somnambul

vozit oborrit të shkretë,

dielli ma ndrit

vesën e mallit përmbi qerpik,

hëna m’i mbështjell kujtimet

me të ergjendtë qefin.

Mbi mur të avllisë

trëndafili i vjetër

me gjembat e tharë të tij

kryqëzon hijen time,

hijen e Judës,

jo të zotit Krisht.

 

PHONE NOTE BOOK

Shfletoj bllokun

si pergamen,

faraonë s’kërkoj,

kërkoj shokët e vjetër,

zilja e shurdhër

në boshllëk tingëllin

ndërmjet kontinentesh,

apo tokës dhe qiellit

(këtë nuk e di),

ky bllok

me miqësinë e pavdekshme

më lidh.

 

QYTETI I MALLIT TIM

Muzakajt

ta shkruan të parët emrin

në kryq të drunjtë

dhe testament.

Osmanët

në gjysmë hënë të ngrënë.

Të tjerë mbi kryq të drejtë,

a të shrembër.

Mbështetur mbi gjoks të Moravës

vilat moderne

dhe bija dhe shemra,

që as kryq, as hënë

më s’njohin tashi,

ta rishkruakan emrin,

qytet i mallit tim.

 

© Vangjush Ziko  

Korçë, gusht-shtator 2023