Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Vetëtimthi u bë e ditur se në qendër ishte çelur një sallon, një lokal, një klub. As prurësit e lajmit s’dinin si ta quanin.
Bëhej fjalë për një hapësirë brenda ca mureve që, së paku nga jashtë, qenë veshur në mermer të bardhë. Si vello nuseje, u
mbaje në gjoks tani se ia lehtëson ikjen, tha infermierja,
dhe unë të shtrëngova fort në gjoksin tim, nënë…
dy herë ta kisha parë aq afër fytyrën, gojën, sytë
veç kur si foshnjë më jepje gji
dhe në çastet kur po jepje shpirt….
nuk e di sa të
E di,
fajin e ka dritarja
me sytë mbi panjën e florinjtë,
Panja zemërgjerë
ma leu dhomën me ar,
Të florinjta muret,
dyert të florinjta
dhe ëndrrat
si vjeshta të arta!
Vetëm vargjet
Atë pasdite babai më pyeti nëse doja të shkoja me të në pyll. Nuk ishim mësuar të na pyeste, E natyrshme do të ishte të më thoshte: Nisemi, tani.
As që shkohej nëpërmend t’i thosha ‘E lemë për
Fjala e mbajtur më 26 Tetor 2019 në selinë e Ambasadës Shqiptare në Ottawa, me rastin e aktivitetit “Tetori muaji i librit”
FJALA në të folmen zakonore shqiptare, në këngët epike dhe legjenda, ka
Vargu i një vjershe shumë të bukur
(ai i fundit, i hutuar paksa)
kërkoi lejë të fliste në kompjuter,
atje ku tërë gjindja sytë i ka.
“Çfarë mund të ndodhë me mua vallë
në shfryn Kritika a ndonjë
Vetmia s'qenka vetëm heshtje,
Vetmia s'qenka zbrazësirë,
Por një tufan ku ti përleshesh
Me veten tënde dhe hapësirën.
Ku vetëtimat e kujtimeve
Sytë e shpirtit t'i verbojnë,
Ku bubullimat e
-Adrian, të kërkon mjeshtër Vrami, - dëgjoj të më thërresnin nga poshtë.
I nervozuar rrotullohem në dërrasat e skelës. Dalloj fytyrën e rrumbullakët si meshë e murgut të vogël Oshma.
