Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Nga cikli Copëza kujtimesh
Viti 1912 e gjeti Shqipërinë vetëm me 160 km rrugë për qerre. Porta e Lartë e kish ndaluar me ligj përdormimin e mjeteve private në këtë cep të perandorisë. Mjeti më modern i transportit për shqiptarët ishte qerrja, kur
Një ditë të zakonshme vere, për t’iu shmangur të nxehtit shkuam në fshat. U ulëm në një lokal nën hijen pemëve, ku të bënte shpirti rehat dhe porositëm diçka freskuese. Dikur vjen kamerieri me tri shishe birrë dhe thotë, duke treguar me gisht: I
Dje, kur po sistemoja ca shënime të vjetra, hasa një letër të zverdhur me alfabetin grek dhe disa nga përshëndetjet më të përdorura në greqisht e në shqip. Dhe m’u kujtua Evanthia, një shoqe e
Mevlan Shanaj
Gjirokastra. Emër që më së shumti të çon në legjendë se në realitet. Nuk jam në gjendje ta shpjegoj arkitekturën krejtësisht të veçantë dhe shumë sugjestionuese në imazh, po nuk
Kastriot Fetahu - Chicago
Kam lexuar në adoleshencën time një roman të Sulejman Krasniqit “Qielli i përflakur”. Aty u “takova” për herë të parë me tropojanët dhe heronjtë e Tropojës, Mic Sokoli
Dje ndërkohë që po shetisnim në livadhet alpine të Shishtavecit, po mendoja se natyra atje ka diçka që fqinjëron me të magjishmen. Nis kjo magji me ndjesinë komode që përcjell bari ku shkel, ndjesi
Ndue Dedaj
1.
Ngjitemi pas njëzet e pesë vjetësh në Kunorë, malin që bashkon Selitën me Lurën, por lapsi ngec në letër, pasi nuk ka diçka të re për të shënuar dhe bisedat bëhen më shumë në kohën e
Dom Gjergj Meta
Tashmë më ka ikur ajo ndjesi foshnjërake habie përballë diçkaje të re që shoh këtu ku jam prej pesë vitesh. Për mua gjithçka është normalitet, pasi jeta ime në Rrëshen ka marrë
