Të gjelbra janë dhimbjet - Nga Artan Gjyzel Hasani

Nga: Artan Gjyzel Hasani

hiqemi të lumtur kot më kot

por ka shumë brengë në shpirtin tonë

trishtim…mall…kujtime…

jemi mësuar të qajmë pa lotë

dhe dëshpërimi nuk është më gri

plis i gjelbër dhimbja ime

sa herë që më largohesh

një manushaqe kthehet në qiparis…

por kur ikin demonët e mbetem vetëm

çka ngelet nga unë mbi ty rrëzohet

në mijëra copëza një burrë thërrmohet

ti i mbledh dhe i bën prapë unë

më merr mbi gjunjë dhe më tund

jam fëmija me fytyrë të parruar

foshnja jote mjekërthinjur

qe ke harruar ta vësh në gjumë...

më përkëdhel e shtrëngon në gji

por duart djegin,

ndaj dhe prekja...

ngecur vetëtimat në kangjellat e syve

si yjet e zjarrtë në qerpikët e qiellit

kur nata bëhet hije

dhe prandaj dritëhija...

djep dhe varr prehëri yt

ku përkundjesh hutohet vdekja...

©Artan Gjyzel Hasani