Artan Gjyzel Hasani
Emrin e tij e kam dëgjuar që herët nga im atë. Kur binte fjala te mëndjet e ndritura intelektuale të viteve 30-të dhe te penat e forta të asaj epoke, ai përmendte dy emra, Branko Merxhanin dhe Izet Bebeziqin.
Për të parin
Ndue Dedaj
Në ditët e shembjes së godinës së Teatrit Kombëtar, kujtesa “nxitoi” te të tjera shembje të mëdha, që kanë lënë gropa në histori. Profesor Aurel Plasari jo rastësisht evokoi kishën e Shën Mërisë të Vaut të Dejës, e shekullit XIII
Mjafton që, si një heqje nervi, t’ia shkulësh një shoqërie kujtesën historike që ta kthesh atë në barbare. “Mjerë ai popull që e ka humbur kujtesën historike!”, psherëtihet atëherë. Mirëpo, “atëherë”
Pertefe Leka
Musine Kokalari është një personalitet i njohur i historisë dhe letërsisë shqipe. Ajo është heroina shqiptare e kohëve moderne, që luftoi deri në vetëmohim, për një shoqëri demokratike
Që nga Korça gjer te Shkodra mbretëron një errësirë,
nëpër fusha, nëpër kodra, vërshëllen një egërsirë!
Pra, o burra, hani, pini, hani, pini or’e ças,
Për çakallin, nat’e errët, është ras’e deli
Rent, or rent, rent e u thuaj
Se u çthur ordi e huaj,
Se betejën e fituam
Dhe qytetin e shpëtuam!
Rent, or rent,
Rent, or Marathonomak!
Kap një degë prej dafine
Dhe vërtitesh ndaj
Rinush Idrizi hynte në klasë furishëm, me frymëmarrje të shpejtuar, si dikush që vjen nga larg për të sjellë një haber të mirë, si marotonomak, që haberin e mirë do ta sjellë gjallë a vdekur, dhe
Çudi
(gjithnjë bëj çudi),
një penë hosten,
një kallamar qyp,
një radhua mermer
dhe tri shkronja kapitale,
Luftëtari Kombëtar
këtë natë marsi me hënë
zbret në shesh
nga
Vangjush Saro
