Çmenduria arktike - Nga Eric S. Margolis

Nga: Eric S. Margolis

Çfarë ndodhi me skandalin Epstein? U zhduk. U fshi nga sytë. Hokuspokus, avulloi me një lëvizje shkopi magjik. Duket se mjeshtri i iluzioneve, Donald Trump, ia doli t’i shpëtojë kësaj goditjeje vdekjeprurëse, të paktën për momentin.

Sulmi ndaj Venezuelës nga Trump dhe rrëmbimi i presidentit të saj, Maduro, një ish-shofer autobusi, e nxorën Epstein nga titujt e lajmeve. Tani Trump dhe lakejtë e tij u bien daulleve për synimet e tij për madhështi botërore, të shpallura në Davos të Zvicrës. Ky resort alpin, mjaft i shëmtuar - dhe jo fort i besueshëm për ski - ishte skena e përkryer për shfaqjen e Trump. Karnavali vjetor i Davosit është skena botërore e egove të mëdha, mashtruesve dhe mburravecëve.

Kryesori mes tyre ishte ish-kryeministri britanik Tony Blair, një politikan me lakueshmëri të pashembullt dhe aftësi për t’i veshur gënjeshtrat dhe gjysmë-të vërtetat me sheqer. Blair sapo ka pranuar t’i bashkohet të ashtuquajturit Bordi i Paqes i Trump, një grumbull politikanësh të dyshimtë. Tarifa e pjesëmarrjes është 1 miliard dollarë, një mbledhje fondesh tipike trumpiane.

Blair veproi si zëdhënës i SHBA-së gjatë pushtimit të Irakut, duke zëvendësuar George W. Bush-in e pashprehshëm për t’ia shitur botës ndërhyrjen amerikane, e cila mund të ketë sjellë afro një milion viktima. Sot, Iraku i pasur me naftë mbetet një shtet i pushtuar nga SHBA.

Evropa, me përjashtim të dy vendeve, refuzoi të luante këtë farsë të ashtuquajtur Bordi i Paqes. Kanadaja, zakonisht e bindur ndaj kërkesave të Uashingtonit, refuzoi të bashkohej- një hap i rëndësishëm përpara në pavarësimin e saj nga tutela amerikane. Mark Carney, kryeministri i ri i Kanadasë, qëndroi i palëkundur përballë joshjeve dhe kërcënimeve të Trump për pushtim, ndërsa shumë aleatë të tjerë të SHBA dridheshin nga frika ose mallëngjeheshin për ditët e qeta të presidentit disi të çakërdisur Joe Biden. Unë e përshëndes guximin e Carney-t.

Por e gjitha kjo është diçka e çmendur. Pretendimet e Trump se flotat e anijeve luftarake kineze dhe ruse kërcënojnë Arktikun e Lartë janë ose gënjeshtra skandaloze të sajuara nga propagandistët neokonservatorë të Fox News-it, ose delir i një truri që po plaket. Duhet pyetur nëse Trump i beson vërtet këtyre marrëzive arktike, apo nëse po përdor kriza të fabrikuara për të zgjeruar dhe forcuar pushtetin e tij. A do të jetë Kanadaja preja e radhës?

Ndërkohë, çdo ditë sjell rritje të ndikimit mbi Uashingtonin nga qeveria e ekstremit të djathtë në Izrael. Në këtë pikë, është e vështirë të kuptohet se kush po i jep urdhrat: Netanyahu i Izraelit apo Trump. I gjithë Bordi i Paqes është një mashtrim i krijuar për të minuar fatalisht OKB-në, e urryer si nga Trump ashtu edhe nga Netanyahu, sepse ajo ndihmon në mbrojtjen e popullit palestinez të margjinalizuar.

Trump duket qartë se e sheh veten si kryetar të Bordit të Paqes dhe si liderin kryesor politik të botës, madje si një monark. Kjo është padyshim ambicioze për një ish-frekuentues të Studio 54 në Nju Jork dhe shitës hotelesh të rrënuara. Shumë amerikanë e shijojnë Trumpin sepse ai e ka kthyer politikën në argëtim. Komediani Paul Begala e tha bukur kur bëri shakanë se “politika është Hollivudi për njerëz të shëmtuar”.

Trump fitoi gjithashtu famë duke kuptuar se si të monopolizonte lajmet televizive në një kohë kur shtypi i shkruar po shuhej. Çdo mbrëmje, çdo mëngjes ishte Trump aty, duke krijuar një krizë të re ditore dhe duke zaptuar ekranin. Alarmet e tij për pushtime të huaja, kërcënime kineze, kriminelë të zinj, komunistë liberalë dhe drogë funksionuan si magji te votuesit e moshuar me arsim të dobët. Ai kishte të drejtë për disa gjëra, por ishte krejtësisht gabim për shumë të tjera.

Për krizën e rreme arktike dhe Venezuelën, ai shpesh është shfaqur si një nxënës i entuziazmuar në prag Krishtlindjesh. Për njeriun që ka thënë se shpresonte të ishte një lider lufte (pasi i ishte shmangur shërbimit ushtarak), ç’dhuratë mund të ishte më emocionuese se Pentagoni, i mbushur me lodra ushtarake?

© Eric S. Margolis, 2026

Ish-korrespondent lufte dhe ushtar

Foto: World Economic Forum / Benedikt von Loebell