Si lis që e krasit sëpata - Nga Janaq Pani

Meditim

Nga emocionet jeta më xhveshi

E nuk e di se ç'i kam bërë,

U soll me mua ashtu si deshi

E si kërcu do të më lërë.

 

Me të u ndesha me aq sa munda

Të mbetem në çdo qelizë njeri,

E shpesh në ëndrra u përkunda

Si pemë me gjelbërim të ri.

 

Po jo, o njerëz, nuk qe e thënë

Se fatin tim në dorë s'e pata,

E shoh, kam mbetur sot në këmbë

Si lis që e krasit sëpata.

 

U rrita në jetën kolektive

Me shpirt rrënuar nëpër mote,

Eh, partiak, jetën ma nxive

E pas na ndjek kjo hija e jote.

 

Kjo hija po na tremb gjithçka

E ogurzezë na ndjek pa kthim,

Ndaj e ndjej shpirtin që u tha

Dhe këtu larg në emigrim.