Eklipsoide - Nga Artan Gjyzel Hasani

e errët kjo dhomë

si poezitë e mia të fundit

por një e qeshur e largët kumbon

dhe drita hyn vjedhurazi aty ku s’duhet

dhe në gjoks më përpëlitet një zogth

që e dija të ikur qiejve të muzgut

aty ku të gjitha fillimet mbarojnë…

jam mësuar tashmë

më mban ngrohtë errësira

ndaj hap dritaren që drita të dalë

të ndrijë hapat e atyre që largohen

udhëve të fshehta prej të cilave vjen mbrëmja

e hutuar se nuk ka ku të flerë…

ndez një cigare dhe e lexoj

si dhoma e errët edhe kjo poezi

nuk e di në do ta fus në librin e ardhshëm

kam harruar të shkruaj vargje të gëzuar

një përpjekje e dështuar

për të mos u pajtuar

me fatin, fallin dhe jetën

por askush nuk e mban mend djepin e tij

fundja akoma kemi të drejtën për të pasur një varr

dhe libri është varri i vërtetë i poetit

kur hirin në ajër ia kanë shpërndarë…

©artangjyzelhasani 2022