Vdekje jetëgjata - Nga Artan Gjyzel Hasani

na kanë stërvitur për mbijetesë të egër

ndaj nuk dimë si të jetojmë të qetë

zgjedha e jetës që na caktuan

nuk na la zgjedhje tjetër

mbijeto ose vdis, njeri!

të kanë mbetur pak orë

biem në gjumë me ëndrra fëmijësh

dhe zgjohemi gladiatorë…

po pse u dashka të mbijetojmë

e në s’mundemi

të vdesim në të gjallë, përse?

jeta nuk është një lavire siç thuhet

e cila duhet përdhunuar çdo ditë

për të dëshmuar ekzistencën tonë

as ushtari armik që duhet robëruar

dhe në pamundësi për ta dashur

duhet vrarë…

jeta është një burrë i vetmuar

që ka nevojë të përditshme për të

është një grua e thjeshtë

që nuk kërkon nga ne asgjë

asgjë përveçse ta jetojmë

butë siç përkëdhelim një statujë

nga ato që ngre dashuria

në ditët e saj më të mira

ëmbël si një përqafim që na e dhanë

në ditët tona të këqia…

jeta nuk është luftë, as garë

nuk është bast, as fat

është djep i vogël druri

ku përkunden ata

që nesër do të gabojnë

dhe jo varr monumental i të përkryerve

kurrë nuk do të kemi kohë

për të ngopur egon dhe etjen

urrejtjen dhe zilinë

po e deshëm jetën

do të na dojë më shumë

edhe po s’e deshëm

do të na dojë prapë

nëse veten do ta quajmë bij të saj

jeta do të na dojë si një nënë

do të na mësojë dashurinë

dhe gladiatorët do të gdhihen fëmijë….

(nga “FATA MORGANA”, 2023)

©artangjyzelhasani