Përtej mendjes - Nga Artan Gjyzel Hasani

takova një shokun tim të vjetër

që i ka lojtur mendja

qëkur i vdiqën prindërit

dhe i duket sikur i takon çdo ditë

por ai beson se i takon, bisedon me ta

shëtit

dhe kjo e bën të gëzuar e të qeshur

më të lumtur se mua të dëshpëruarin

e rrugëve të botës

që as lule në varret nuk u vë dot

atyre që më lindën e më rritën…

zgjat krahët në rrugë dhe njerëzit kujtojnë

se po përqafon një pemë

por ai thotë

po takoj babain

ecën rrugës e njerëzit thonë po flet me vete

por ai qesh me zë të lartë në krah të nënës së tij

te varrimi i së cilës dikur mbajta edhe një fjalim…

ika, ika tani, më thotë shoku im

i kam ftuar për darkë sonte prindërit

harrova, pardje takova edhe babain tënd 

dhe u kënaqëm në muhabet

e kam pasur mësues

dhe mbahet goxha mirë...

e shoh thellë në sy

e kam zili

është i lumtur vërtet

dhe më vjen keq

që nuk kam lojtur akoma mendsh

dhe humbas kohën kot

duke lutur çdo mbrëmje Zotin

sikur t’i shihja një herë të vetme

një herë të vetme në ëndërr 

të mirët e mi…

(nga "FATA MORGANA", 2023)

© artangjyzelhasani