Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Ai ishte një djalosh rreth të tridhjetave, trup mesatar, me sytë në formën e bajameve dhe qerpikët e gjatë. Kishte mbaruar Akademinë e Arteve për pikturë. U prezantua vetë duke më zgjatur dorën, me një thjeshtësi natyrale, sikur të ishim njohur prej
Mbase duhet ta filloj nga më e thjeshta, nga diçka që e prek dhe e shoh: letrat e saj. Hap dosjen ngjyrë hiri, mbi të cilën kam shkruar vetëm një germë: “M”. Hap letrën e parë. Dëgjoj një fëshfërimë fustani. Ndjej frymëmarrjen e saj. Ndoshta është
(një përrallë e ndërlikuar për të rritur)
Në të vërtetë Sizifi nuk mbante asnjë gur mbi shpinë, si ç'thotë mitologjia. Dhe aq më pak një gur jargësh, si ç'them unë në një poezi timen.
Dhe iu
dua të shkruaj varg të ri
(më duket sikur
kam harruar alfabetin)
mendimet përzihen
si gruri me egjrën
duhet një sitë e hollë
një filtër për ta pastruar
tymnajën e mendimeve
bota kjo
Shumëkujt mund t’i dukej (dhe mund t’i duket) krejt e natyrshme kjo pyetje. Por jo neve... Ka qenë fillimjanari dhe sapo ishim kthyer në shkollë, pas pushimeve të dimrit. Dy orët e para, kishim
Ky është fundi.
Rrëzohen udhëtarët,
pa ngashërim, pa shpresë.
Përdhe pluhur, dëshpërim dhe thatësi.
Rrëzohen udhëtarët një nga një
si gjethe të kalbura.
Era, ajo asgjëja
Trokiti dreri në prag të shtëpisë
gjurmë dëbore si lodërza la,
mbatha gjurmët drejt tajgës u nisa,
ku digjeshin mijëra yje kristal.
Ndritte tajga nga yjet e natës
shkëlqente Globi prej asaj
Miranda ishte një vajzë e bukur me flokë të zeza e sy ngjyrë ulliri. E mbaj mend si tani atë buzëqeshjen e saj të ëmbël, qerpikët e gjatë dhe të kthyer, që i puliteshin mbi faqet ngjyrë rozë. Kishte
