Në këtë vend ku dembelizmi është virtyt
Ku ka fusha të gjera me vese
Dhe gënjeshtër me këmbë të gjatë
Unë e kam lidhur historinë pas një gomari vesh-shkurtër
që mund të jem unë ose vetë heroi ynë Skënderbe
Të cilin Vatikani e kurdisi siç
Në moshën e mesme - edhe në qoftë se mbetesh në Ferr
ke një grusht nostalgji, ca kujtime të rrudhura
që i zvarrit si këmbët e tua të lodhura.
Por fëmijët e luftës kujtimet i kanë te lodrat,
faqet e mbetura të librave plot aventura.
Kur
në vendin tim nuk ka të varfër
malli i ka marrë shqiptarët për një arnë
për një fetë bukë me marmalatë
po s'ka
të gjithë pijnë uiski me akull
xhin irlandez, rum xhamajke
e kanë lënë rakinë me
Ditën që ndodhi, Ahmeti po mbronte një projekt për ristrukturimin e forcave policore. Mbi të binin akuza se po vendoste njerëzit e tij kudo nëpër institucione. Isha kureshtar ta shihja si do t'i
A-ja këmbëhapur
Me stekën midis,
B-ja dy gjinj
Ku njeri ka risk.
C-ja si hëna
E gërryer krejt,
Ç-ja bishtdredhur
Që çirret për qejf.
D-ja si bota
Në luftën e ftohtë,
Dh-ja dy
në shqipëri do të kisha vdekur me kohë
s’do të më dilte as për te blerë një gazetë letrare
si exlibris
atje çmimet rriten
atje vuan për t’u ngrohur në dimër
askush nuk mendon për ty
dhe
Zija Çela
E lindur në një kohë të caktuar, krijimtaria e Bardhyl Londos tash jeton kohën tjetër, atë të artit.
Edhe sot më shfaqet para syve ai portretizimi i vogël, që i pata bërë Bardhyl Londos
Eja më duej shpirt
Më dhemb koha
Që tretet
Në pritjen
Me u dhanë
Pa pyetë
Si, a
Qysh
Duhet
Me u dashtë (?)
Hiqe pallton gri
Që veshë
I ke qiellit tonë
E,
T'vrapojmë në rrugën e
Thoma Gëllçi
