Gjysmë e përgjysmë të kanë lënë - Nga Kristaq Turtulli

Poemth

Përse kështu dhe kështu mbete,

Përgjysmë, Mëmëdhe...

Kryet mbështetur në re.

Gjysmë yll, gjysmë zjarr e rrufe,

Shpatullat në gjysmë hënë,

Gjysmë e përgjysmë të kanë lënë?!

Hapur mban një gjysmë grillë.

Kah diellit të brymtë.

Ndehur një gjysmë perde shprese,

Në gjysmë perëndim e gjysmë lindje.

Kështu qenë dhe je.

Çahesh dhe ndahesh për fletë presh.

Gjysmë zonjë sy trishtuar,

Të përzhitura në qerpikë.

Gjysmë fëmijë sy kulluar.

Të lënduan atdhe,

Nga mali të hodhën gurë.

Ta prenë, të lanë me gjysmë krahë.

Krojet ndryshuar rrjedhë.

O gjysmë engjëll me brymë!

Gjysmë fustanellë e lashtë,

Çitjane të verdha, përgjysmë.

Gjysmë opingë me xhufkë, në flakë,

Gjysma tjetër e përzhiturë.

Gjysmë gjoks portokall e gjysmë shegë,

E bukur sa çmend dynjanë.

Ngjitesh dhe zbret në gjysmë shkallë,

Në godinën patkua përgjysmë.

Gjysmë natë dhe gjysmë ditë.

Gjysmë ftohtë dhe gjysmë vapë.

Gjysmë borë dhe gjysmë erë.

Gjysmë diell dhe gjysmë hije.

Gjysmë meditime dhe pëshpëritje.

Gjysmë fllad dhe gjysmë shtrëngatë.

Bën të ngjitesh në gjysmë qerpikë.

Mbështetur në gjysmë parmakë,

Shtyhesh, pengohesh në gjysmë shkallinë.

Shamatë bën për gjysmë fjalë,

Mërinë e mban një shekull të tërë.

Gjysmë vështrime harlisin në mure,

Gjysmë ëndrra dhe gjysmë përshtypje.

Treten në gjysmë shkëndijime...

Gjysmë brune je mëmëdhe,

Gjysmë fytyrë zbehtë,

Gjysmë e freskët, sy shkruarë,

Gjysmë plakë me çitjane.

Gjysmë zanë dhe gjysmë sirenë.

Gjysmë diell dhe gjysmë hënë.

Gjysmë ëndërr, gjysmë hije,

U nise në luftë për një të tërë,

Mes rrugës ngele,

Përgjysmë e le,

Dhe kurrë mend s’vure.

Sa herë më vjen në mendje.

Më ngel fjala përgjysmë në buzë,

Në zemër të kam, kurrë s’të përze...

Në ajër ndehet një gjysmë puthje...

Kështu ishe dhe kështu mbete,

Përgjysmë, Mëmëdhe...

©Kristaq Turtulli (2005- 2020)