O varri im tallës e mikpritës… - Nga Artan Gjyzel Hasani

…që syrin ia shkel atij që rri pas meje…

strehë e fundit e kujt s’mundi…

vdekje, dehje a çfarë je

a më pranon si bujtës të një nate të vetme?

më prit pra ti prehje…

po vi të të lodh

ma rëndon gjoksin ky ajër,

kafazin kjo frymë

ndaj e lë a dikur më lë

si gruaja veten

kur përton të jetë e bukur

dhe burrin

që s’ndjen më asgjë…

të çartura janë sonte fantazmat

dhe zhurmat e natës jetime…

nën qiparisa shpirtërat vallëzojnë

këtë kapriçio të verbër hungareze

me violina të marra borxh

te një rojtar zemërgjerë varreze

rreth zjarrit që ndezi një ferr i rremë

për mirëseardhjen time…

më prit pra ti prehje…

po vi të të lodh

do të vonoj sa një vdekje…

(nga "IMORALISTI", 2020)

©artangjyzelhasani