Shpresa ime e fundit - Nga Artan Gjyzel Hasani

kohët ndryshuan…

edhe njerëzit…

prindërit i varrosëm

dhe fëmijët presin

të na përcjellin…

të dashurat na harruan

edhe dashuria…

u ngushtua rrethi

u bë pikë

miqtë po aq të ngushtë

i hëngri mosqënja…

tepria…

po ti, armiku im,

kur do të ndryshosh?

veç ti më ke mbetur në jetë

krijesa e vetme e vërtetë

shpresa ime e fundit

për një zhgënjim minimal

tani që të gjithë janë zhdukur

apo ndoshta të mos ndryshosh

është më mire...?

nuk ia kemi kaluar keq bashkë...

jemi urryer bukur...

(nga vellimi "Misioni Paranoik", 2006)

©artangjyzelhasani