Kolazh poetik me yje dhe natë - Nga Artan Gjyzel Hasani

dremit nata në shtratin tim

aq lehtë

sa pa gjumë më lë…

sa herë që dua ta puth

ta prek

ajo bëhet mëngjes

dhe ngrihet

dhe ikën 

bukur ngadalë…

nata është një grua që bën sikur fle…

*  *  *

ngadalë pikon muzgu mbi mua

këtë errësirë të bukur që më jep dritë

dhe mbrëmja mbushet me natë

por s’mund të fle

duhet t’i kap

yjet janë xixëllonja që harrojnë të kthehen

sa herë që unë mbyll sytë…

*  *. *

zgjohem dhe shihem në pasqyrë

pas meje shfaqet një grua e bukur

supet e mia janë kujtesa e duarve

të saj

ajo më prek dhe ndjehem aromatik

si të kem shkëmbyer vështrimin

me një manushaqe…

pastaj largohem duke bërë kujdes

të mos shkel lulet e vizatuara të pllakave….

©artangjyzelhasani