Legjenda e harruar - Nga Vangjush Ziko
LËKURA E DASHURISË
Dashuri,
je sy,
je buzë,
mish e shpirt,
mëkat e virtyt
në të njëjtin trup
je ti,
e ashpër
dhe e mëndafshtë
lëkura jote,
dashuri.
LOTËT E PENDIMIT
S'di ç'krisi
në shpirt,
buzët
që shqiptuan ato fjalë
vetë u gjakosën,
Mbledh
buzëqeshjen tënde
të ronitur
në pëllëmbën mëkatare,
lotët e pendimit gëlltit,
I hidhur
eleksiri i lumturisë.
LEGJENDA E HARRUAR
Mos u çuditni
pse dhemb dashuria,
skllave bëhet
edhe e lirë ajo,
përkëdheleni
jo me pëllëmbë të akullt,
as të përvëluar jo,
lule hibride
(manushaqe
dhe lule gjëmbaçe),
ëngjëll e pabesi
veshur me nur,
ti dashuria jonë,
Romeo e Zhuljetë,
legjenda e harruar
qyshkur.
©Vangjush Ziko



