Mësim natyre - Nga Vangjush Ziko

BIE SHI ME YJE

Një grimcë e botës jam

teleskopi i kozmosit

s'më dallon dot,

(patjetër më ndien

dhe heton).

Ankthi im

ngarkon retë,

zgjon tërmetet,

bie shi me yj të nxehtë.

S'zhuriten vuajtjet,

vyshken gëzimet

në këtë planet

me jetë

dhe pa jetë.

 

MËSIM NATYRE

Ç'i duhet drurit

kjo kurorë e blertë, -

ia hedh përdhe

xhelozja vjeshtë!

Këto degë, jo degë,

flatra për fluturim,

ç'i duhen?

rrënjët të fluturojë s'e lenë!

Inçizon druri

stinët me vesë,

stinët me brymë,

stinët e thata.

në trung të tij.

Trungun ia pret

një ditë sopata.

Lexon druvari

rrathët e jetës,

rrathët e vet danteskë.

 

KALË ERGJELE

Vërtitet globi

me malet e halleve,

me qejfet e çartura të oqeaneve,

me prushin përvëlues

të ëndrrave të saharave,

me shpresat lundruese

që shkrijnë si akullnajat.

Mbaj globin

mbi shpinën time samar,

unë atlasi modern

me maskën mëgojzë

në memecen gojë,

me fre të qëndisur

me tirtir e sërma,

kalë ergjele i bërë zap.

©Vangjush Ziko