Alibitë - Nga Artan Gjyzel Hasani

mali është alibia e malësorit, kur shtiret si i fortë,

shiu - alibia e dheut, kur bëhet baltë e butë,

dhomë e gjumit - alibi e te dyve kur hiqen si bashkëshortë,

kjo botë e dhjerë - alibia ime e të qënurit mut...

ngrica - alibia e luleve që s'ditën të çelin kurrë,

vjeshta - alibia e gjetheve që lindën të vyshkura,

sperma - alibia mashkullore e të qënurit burrë,

lotët - alibia e faqeve të fishkura...

era - alibia e reve që ikin s'dinë se ku,

Itaka - alibi e hallakatjes në det,

Edgar Poe - alibi e Korbit që mbi derë është nguju

dhe TI - alibia ime e të qënurit poet...

ti - alibia ime në qiellin e shtatë,

unë - alibi e arratisjes tënde nga dashuri e vjetër,

ti përsëri - alibia ime në ferrin e zjarrtë

e përsëri unë - alibia jote kur të më lësh për një tjetër...

kafazi i artë - alibia e zogjve shtegtarë,

dashuria - alibi e atyre që tradhëtuan shumë,

gjumi - alibi e njeriut ëndërrimtar

dhe unë - alibia e të qënurit UNË.

(nga vellimi “Misioni Paranoik”, 2006)

©Artan Gjyzel Hasani