Vizatimet e panjës - Tri poezi nga Vangjush Ziko

 Vangjush Ziko - Toronto

 

I PAQTI AMSHIM

Po bie dëbora ngadalë,

me ndrojtje,

mbi botën e mbushur

me plagë vjeshte.

Me vello vesh panjat

që dremitin në heshtje,

pishave plaka u var pas gushe

gjerdhanë nusesh,

baltës dhe trungut të tharë

u hedh qefin të butë supesh.

Në pëllëmbën time

një lot i bardhë engjëlli

bie dhe shkrin,

Botën e mbushur me halle

e zbardh dhe e ndrin

i paqti amshim.

 

TRANZICION

E di si e mbledh

gjarpri helmin

duke ngrënë dheun e zi,

di që dhemb shpirti

por psenë s'e di,

me gjarprin s'më lidh gjë

megjithëse zvarrë hiqem

mbi këtë tokë malezhveshur,

lëndinëveshur,

parajsë e skëterrë,

djeg vargjet për lumturi rozë,

tranzicioni s'qenka shestim feste,

brenga ime s'është hidhërim,

as vargu im lëkurë e zhveshur gjarpri,

janë vargje dhe ëndrra gri

për stinën që s'di kur ka për të ardhur.

 

VIZATIMET E PANJËS

Dimri m'i mori kyçet,

më mbylli brenda.

Kundroj vizatimet abstrakte

mbi qelqet e dritares:

gjethe përralle

të ndrydhura nga dhimbja,

zogj imagjinarë

në fole të braktisura,

lule pranvere të thinjura

me pika vese sumbulla.

Panja, nga malli,

me gishtat e saj akull

vizatoi mbi qelqet 

stinët që humbëm.

©Vangjush Ziko