Pse të mos isha pemë,
dru me rrënjët në tokë,
kurorën në qiell,
folenë mes gjetheve
ku të flinin yjet
e të zgjoheshin vetëtimat
si mendimet në kokën time,
rrënjët të kërkonin
burimet e pranverës
si ndjenjat e mia lumturinë
nën akujt
30 qindarka kushtonte udhëtimi në shërbimin e transportit urban në socializëm. 30 qindarka nuk ishin shumë, por ndodhte që nga 30 qindarka të paguaje qimet e kokës. Kjo hata dëgjohej sidomos kur ishin ditët e rrogave.
Njerëzit që nxinin në fund të
idetë janë si lepujt
sa më shumë frikë të kenë
aq më shumë shtohen
nga mendja zbresin në gjoks
dhe bëhen dëshira
të etura
të verbëra
udhëhumbura
të hutuara zbresin teposhtë
avull mbi
Kur kamarierja i vuri mbi tavolinë faturën e drekës, zoti Kudret u çudit pakëz.
Aty qe shënuar edhe një çaj i ftohtë që kushtonte katër dollarë. Ai kishte pirë vetëm ujë, sepse vetëm ujë kishte
Fragment nga romani në proces “PEMA E KRISHTLINDJES”
Erind Kraja përtypej ngadalë dhe duke kthyer herë pas here gotën e verës. Mund të thuhej se ai po drekonte sikur të ishte në rol e të kishte aty
Çiko ja tek po ta them se një nga peizazhet më mbreslënës të udhëtimeve të mia në Amerikë ka pas qenë hyrja atë natë dhjetori në Çikago kur isha njëzet e nëntë vjeç.
Ti nuk kishe lindur
Mbaroi dhe dimri
(siç mbaron çdo betejë
në natyrë dhe në jetë),
ca kocka të akullta
i kanë mbetur aty-këtu
dhe plagë të nxira dheut,
fijet e barit dergjen
si ushtri e
1.
Bojaxhiu Lame Piciri nuk kishte qenë ndonjëherë në qytezën Aurora, por bosi i tha: “Ndodhet në veri të Torontos, rreth gjashtëdhjetë kilometra nga këtu, është një qytet i vogël, relativisht i ri
Vangjush Saro
