Zeqir Cama ka lindur në vitin 1949 në Fushëbardhë të Gjirokastrës. Ka kryer arsimin e lartë ushtarak dhe më pas Fakultetin Gjuhë-Letërsi në Universitetin e Tiranës. Ai bën pjesë në grupin e krijuesve letrarë që për vite të tëra kontribuan në atdhe
zhgënjyer nga shëmtimi mbyllim sytë
e të lodhur nga jeta biem në gjumë
që të shohim një ëndërr tjetër
nëse është e bukur
nuk zgjohemi kurrë
dhe vdekja na gjen të fjetur
dënuar mbetemi në atë botë
ëndërrimtarë të përvdekshëm pa
Më jepni një gur të skalitur
të ngre buzë lumit një qytet,
më jepni një yll të ndritur
kashtën e kumtrit ta zbres
si koshere të roitur,
më jepni një fjalë të përmalluar
t'ju shkruaj
…në vend të një ndjese, dikujt që “e theu pendën”
Nxitoi të dilte nga shtëpia, pa u thënë gjë të vetëve, doli në rrugë dhe arriti në “Sheshin e Lirisë”.
Po i gëzohej si fëmijë largimit nga shtëpia
i fali njerëzimit mitin e dashurisë
e të urrejtjes…
të tradhëtisë e të xhelozisë…
të qëndresës dhe ikjes…
të burrërisë e të zemërimit...
të luftës…e të kthimit...
Kalin e Trojës e
Çuditem
si ikin ditët,
për ku nxitojnë të mirat,
kush i ndjek,
kush i thërret!
Nuk u bëj më apel,
as mungesë s'u vë.
Roitin bletët,
roit dhe globi me gjithsej,
(udha e qumështit e
U lodha me librat
prej letre dhe elektronike,
dola në ballkon,
era shfleton fletët e panjës
sikur më shfleton Iliadën
a Luftën e Paqen
faqe më faqe,
gjetheve yjet dhe dielli
poemat kanë
“Ju sikur bëheni më të mirë larg vendit tuaj,” i tha ajo.
Kostaq Aravani nuk po kthehej i gëzuar si më parë, edhe pse në shtëpi s’kishte ndryshuar gjë. Nadja vazhdonte ta thirrte Kostja dhe t'i
Vangjush Saro
