Vangjush Ziko - Mississauga, Ontario
Erdhi përsëri vjeshta
siç vjen çdo vit.
Rrushi në vreshtat po mpiks
gjakun e tij.
Gjethja e panjës u zverdh,
arin e fundit dielli
përsipër ia hedh,
në baltë ia kthen ky shi.
Sofra jonë
Për herë të parë në jetën time unë e kam mësuar se si zmadhohet diçka kur nëna m'u lut t'i fusja fillin e bardhë të perit në vrimën e gjilpërës. Ajo, me sa dukej, nuk ishte në gjendje ta shtinte fillin në vrimë ngaqë i qenë lodhur sytë. Syza ende
Kur z. Dennis, pedagogu ynë i praktikës civile, në universitetin e Nju Jorkut, duke spjeguar leksionin e parë na tha se “all lawyers are sharks” (të gjithë avokatët janë peshkaqenë), mua më ra lapsi
FILLIMI DHE… FUNDI
Pilivesa është shumë në humor;
i bën nja dhjetë xhiro në oborr.
E ndjek atë plot admirim një Brumbull,
pastaj edhe një Mizë sa një sumbull.
Madje kokën ia tund një
'Profesore! Mua s’më njeh njeri këtu, qenin tim po!'
Këto fjalë m’i tha qysh në momentin e parë dhe m’i përsërit, çdo herë që shihemi.
E kisha vënë re në trotuaret përqark pallatit, më pas edhe në
isha i ri
dhe e dija…
lexoja gjethet
të njihja erën…
më vonë lexoja të tjerët
dhe shkruaja veten…
më pas nuk lexoja
veç shkruaja
derisa koha u bë bojë
mbaroi
e u bë tani…
tashmë as
Në ballkon më ulen pëllumbat,
lënë glasat
si vulat e dyllit
mbi letrat e lashta,
më lënë mbi parmak
pendë për të shkruar.
(të mirët s'e kanë mësuar!)
kallamarët u thanë,
as letra
Ndër shtëpitë e pakta të katundit, për të cilën thuhej se po të shkoje për mik nuk të hanin morrat ishte shtëpia e hallës sime.
Shtëpia vetë nuk qe kushedi se çfarë. Njëkatëshe prej guri dhe me çati
Vangjush Saro
