Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Tregim
Bëja ta merrja me mend ç’u kishin thënë përse më patën sjellë mes tyre. S’besoja t’u kishin rrëfyer çfarë më diktuan teksa komunikuan largimin nga Institucioni, (“...ne s’të urdhërojmë të mos lexosh. Ne të kujtojmë të mos lexosh libra të
Vdekatarë jemi të gjithë, e dimë,
Ndaj dhe pas do mbeten veç kujtime.
Copëza ëndrrash ende rrinë me ne,
Netëve t’ gjata gjer n’ agime.
Kohë tinzare ti vrullshëm rrjedh,
Pakëz flemë, më shumë zgjuar.
Kohë dot s’të ndjek më si
Vangjush Ziko
Iku dimri
shkriu dëbora bashkë me akullin
dheu zbuluar mbeti
si foshnjë e porsalindur
me kordon akoma lidhur,
horizonti tund
djepin bosh të jetës,
era ka harruar ninananën e
Doktor Shaba njihej si gojështhurur e grindavec me tërë dynjanë, por gjithnjë në humor të mirë.
"Topolak qe rrokulliset si kakërdhi bizhdollani" thoshte për të plaka e Nunajve, pa shkuar ndërmend se
(Nga cikli “Bisedë me Vetveten”)
Nuk e di sa herë ka lindur,
sa herë ka perënduar
dielli në jetën time,
lind e perëndon
duke ma hequr zvarrë
hijen,
tymin e jetës,
që e heshtur
Na ishte njëherë një klloun që quhej Pandimak. Atë e pëlqenin të gjithë se ishte shumë qesharak, tamam një palaço cirku. Por Pandimaku kishte një problem, atij i griseshin rrobat shumë shpesh gjatë
Tani që e mendoj, them se në atë kohë vëllezër e motra që jetonin në qytete të ndryshme të vendit duhet të kenë pasur ndonjë si program këmbimi për fëmijët. Të paktën kështu ndodhte me ata që kisha
Eshtë fundi, shtova, fundi i kësaj bote shpërdoruar e zvetënuar në emër të pakufive ëndërruar mëhershëm. Mezi po e pranoja.
Se, në logjikën e thjeshtë, s’mund të kishte fund të njëjtë, njëkohshëm
