Desha të ta thoja dashurinë
vetëm me një fjalë,
fjala m'u bë farë.
E mbolla farën
dhe më mbiu një shegë,
skuqën dy zemra në një degë.
Desha ta derdhja dashurinë
në një varg,
m'u bë vargu im lastar.
Mbolla lastarin dhe ishte Prill,
në çdo degë
të
Qendra Tregtare në qytetin e madh,
me Kaprollin bëri një kontratë:
“Fjala është të punosh për ne, vëlla.
por dhe vetë të jetosh si një pasha:
S’do të gërricesh më në shkurr’e ferra
për të ngrënë një mëngjes të mjerë,
se do kesh plot…
1.
Zakonisht gjatë muajit Gusht komunikimet tona me vendlindjen shurdhohen. Normale, të gjithë shkojnë me pushime, po ashtu bëjmë edhe ne në emigracion. Pikërisht kur pas tri ditësh duhet të
TËRMETI
Penduli i kohës u çorodit,
muret u hapën,
panë siluetën e ferrit
dhe u gremisën,
toka ofshau dhe u platit.
yjet mbyllën sytë,
qielli i nëntorit
me temjanicën e hënës
varrosi pallatet
hej, vajzë e brishtë!
të zunë njëherësh të gjithë...
të puthën
të përqafuan
të dashuruan
të urryen
të kafshuan
të rrahën
të përdhunuan...
pleqtë më të egër se të rinjtë,
të shqyen si
Të tre vëllezërit, ishin trup-vegjël. Kush e di ç’temperaturë i kishte lënë si Gishto, fat përrallash. Në gjithçka tjetër normalë, të qeshur e të shkueshëm, me njeri tjetrin dhe ne, fqinjët, të tërë
Në dorë kam një tas. Është plastik. Jam ulur tek dera e jashtme e shtëpisë ku janë vendosur dy gurë në të dy cepat. Janë gurë pak të mëdhenj, aq sa mund të ulesh rehat. Të paktën kështu më duket mua
Sikur
të ishim kafshë
të ëndërronim për lumturinë,
kafshoren mos ia rrëmbenim
të uriturit të shkretë,
për lumturi personale
mos ulërinim në jetë.
Nuk e di
sa ëndërrojnë
Vangjush Saro
