Dashnor Kokonozi: Sa herë kaloj nga ajo...

Dashnor Kokonozi - Francë

Sa herë kaloj nga ajo, nuk rri pa e kthyer kokën për ta pyetur: së fundi a vendose të na thuash përse buzëqesh?

Ajo përsëri buzëqesh.

As dy herë nuk kam kuptuar të njëjtën gjë nga ajo buzëqeshje!

- Ka një keqkuptim. Nuk e kam mendjen te ju.

- Jeni ju që shihni veç buzëqeshjen te unë. 

- Buzëqesh sepse nuk e di se ç’prisni nga unë.

- Në të vërtetë, jeni ju që më bëni të qesh.

- Edhe po t’ua them, ju do të më pyesni prapë.

- Më pyesni sepse e dini që nuk mund të flas.

- Si nuk e kuptoni se buzëqesh nga sikleti? Kam pesë shekuj para syve tuaj, pa asnjë intimitet!

- Çfarëdo që t’ju them unë, ju kurrë nuk do ta ndryshoni mendimin që keni për veten.

- Pse më pyesni mua, sa kohë që as nuk dini gjë për mua?

- Eshtë marrë Leo me mua? Ah, im shoq e paguante mirë.

- E ç’të bëj, tjetër veçse të buzëqesh? Im shoq është mbyllur në dhomën matanë me Leon. Portreti im është drama ime.

- Nuk e dini se jam e shurdhët që nga fëmijëria dhe nuk mund veçse të buzëqesh?

- Kam nevojë t'ju mbaj rrotull meje. Ndihem mirë kështu. 

- Ju keni nevojë për dikë që t’ju buzëqeshë, jo t’ju gjykojë. Këtë prisnit t'ju them?

- Sepse ju dua, pa pasion, përjetësisht!

©Dashnor Kokonozi