VANGJUSH ZIKO: STINËT E SHPIRTIT
në fytyrë
patjetër
një rrudhë e re
dhe thinjët
shtohen çdo ditë
patjetër
kosit mjekrën e ashpër
çdo mëngjes
para pasqyrës
mbijnë përsëri
kujtimet e thinjura
nuk çuditem
me dimrin tim
dhe hendekun e rrudhave
në fytyrë
çelin stinët
me brymën e nëntorit
dhe vesën e majit
mbi rrokjet e vargut
ndërrohen stinët
e shpirtit
(dhe poezisë)
si profecitë mistike











