Fabul nga Vangjush Saro: Përpëlitja

Një flutur nate, e mbetur vetëm,

gris heshtjen në dhomën e qetë.

Përplaset pareshtur

te abazhuri;

ndonjëherë (shushka) dhe pas murit.

Ç’ kërkon tamam, s’e di as vetë

por drita pareshtur e thërret;

dhe pse e djeg, e gicilon...

Ani! Ajo sërish atje ngarend,

pareshtur, pa u lodhur, deri vonë...

Dhe veç kur zgjuar

s’gjen askënd

(sepse dhe drita është shuar)

e zë një cep diku pa zhurmë,

mbledh mendt’, i ul krahët e tretur,

të bëjë dhe ajo një sy gjumë

natës së mbetur...