Alban Bala: Më dhemb dëshpërimi i të mirëve!

M'i këput krahët dëshpërimi i zemrave të mira

Duart e mpira që u peshojnë një ton,

Gishtat e ngrirë në vizatime yjësish mbi fytyrë

Buzet e nxira

Nga fjalët që nuk arrijnë t'i thonë,

Sytë që u peshojnë huptaz brenda gjoksit,

Brinjët e kërcyera prej dhimbjes

Zemrat e ndalura si ora...

 

Dëshperimi i të mireve është një ujvare në dimër

Vështrime të akullta që pikojnë ngadalë

Përqafime të mbetura nën dëbore si dëshira

Nën ortekun e ndalur të çasteve...

 

Më dhemb dëshpërimi i të mirëve!

Mbi varre lotësh nën pemët e verbra të shikimit

Ata janë të vetmit të gjallë

Në një botë zemrash të ndalura...