Arben Kallamata
Arben Kallamata
Sot e kam shfletue librin e vjetër.
I kam prekë dhimbjet e kohëve,
Ata gurë të fortë pikëllimi
Që randojnë mbi Dardani;
Tokën ku shiu i zi bie pa pushim.
Kam pa një shall që rri heshtun
Pranë sendeve të bukura
Që ai pluhuni i zi i ka
Në burgun e qytetit, për mësuesin Selam Fiçorri, ditët ishin tmerrësisht njëlloj: paraditeve atë e rrihnin policët, kurse pasditeve, atyre policëve, ai u mësonte shkrim e këndim.
Ishte koha e kurseve kundër analfabetizimit. Qindramijët e mbetur në
Është e çuditshme që mendimi kritik në Europë ka lindur me një vetëmohim të vetvetes. Me mendim kritik dua të them një trajtë mendimi që ka për qëllim të përhershëm kundërshtimin. Kjo trajtë në
Mbaruan të gjitha gjërat që kishte shtëpia;
Në oborr u tha në fillim një dardhë,
U shterr dhe pusi i madh tek avllia,
Ku kishte koliben qeni i bardhë.
Dhe vdiqën njëri pas tjetrit
Im atë
Kam në dorë ciklin me poezi “Spinoza dhe Zoti” të Moikom Zeqos të shkruar në vitin 2004.
E çuditshme për një poet vizionar, i cili shkruan për Amëshimin dhe u vë data poezive. Ç'vlerë kanë datat e
Atdheu nuk lexon
ka hedhur një batanije supeve
dhe mbi gjunjë një tjetër
ka kohë që s'i paguan faturat e dritave
dëbora bie se ka kohën e vet
veç çmimet s'bien
sikur vuajnë për
Një rrugëtim letrar midis legjendës dhe realitetit në romanin “Ngjyrat e dashurisë” të Lis Bukurocës
Nga Thanas Jorgji
“Ngjyrat e dashurisë” nuk është thjesht një roman erotik, megjithëse
Biletat i blejmë me çmimet që i përcakton tregu.
I kalkulojmë ndjenjat, mërzinë dhe gëzimin;
Dashurinë minus mungesën e saj.
Dhe e shohim sesi matematika na shpie në rezultate të
