Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
…por unë kam edhe orët e mia të pagjumësisë
ku vështrimet rrëzojnë tavanin e bardhë
e ai bie mbi mua si porcelan i mbushur me filxhanë
ku kafenë gjerb vetmia e njëqind burrave dhe grave
dhe etjen shuajnë njëqind buzë...
se natën unë jam njëqind
-Si vate mbledhja- pyeti Doloreza K. sa pa të shoqin që hyri. Nuk priti të futej brënda përfundimisht. I qe bërë prirje padurimi për t’i konsumuar ca gjëra te dera, siç bënte dhe me të afërmit kur i bujtnin në shtëpi. Pa ditur nëse kishin apo
Pëlhurë
Buka e thekur si zgjimi i blirit
bulkthat në jug zbusin kthetrën
lugat i ngujuar në muzg
gjer në zverk zvarrisin zefirin
imazh zafir prej kafeje të fortë
në xhezve të
Meditim
Nga emocionet jeta më xhveshi
E nuk e di se ç'i kam bërë,
U soll me mua ashtu si deshi
E si kërcu do të më lërë.
Me të u ndesha me aq sa munda
Të mbetem në çdo qelizë
Ec një jetë të tërë,
hija ime më ndjek si qenush
e nuk leh,
e përse të lehë
edhe unë ec e nuk ankohem
as nga pluhuri i udhëve mbi supe,
as nga stërkalat e dallgëve në sy,
mjegullat më
Si prej ëndrre do duhej të ndihej, kur u ndodhën përballë derës hapur të Zyrës Numër Një.
“Për ty…”, i thanë.
“Nëse shokët e burgut do mund të besonin këtë që ndodh…”, pëshpëriti, çuditërisht në
Ngjarje e jetuar
Ashtu si pylli ka zogj dhe rrugicat e ngushta me kalldrëm kanë fëmijë, jemi ne...
Sheshi i fushës së futbollit ish një kryqëzim rruge shtruar me kalldrëm. Këmbët tona të zbathura
Artan Gjyzel Hasani - Toronto
në fillim ishin rishtarët
me zemrat e zjarrta në duar
pas tyre duarbosh ankimtarët
dhe ata që nuk dashuruan kurrë
më pas dashnorët e pamundur
në duar zemrën e
