Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Faruk Myrtaj - Toronto
Njeriu i qytetit del hera-herës nga vetja, shkon në rrethinat ku gjelbërimi shfaqet si perandori që s’ka për tu rrëzuar kurrë. Është si një etje e qëkurshme e pa-shueshme, mbase edhe e pashërueshme e njeriut, për tu kthyer
Albana Lifschin
Sot në Metro më zunë sytë një thënie të Leninit: “Nëse vazhdoj të dëgjoj Apasionatën e Bethovenit, nuk do të jem në gjendje të mbaroj Revolucionin". Përsëri Lenini, thashë me vete. Është hera e dytë që e "takoj" Leninin në
1.
- Si u erre, xha Agush, nga ia fytylose sot?
- Ujdise ndonjë gjë të hairit, apo me ato të vjetrat?
- Po të bien fuqitë xha Agush, kot branisesh nëpër shullënjë. Rehatohu në shtëpi. Nuk ke moshë
mbështetur si romakët mbi jastëqe truri im
në dorë kupën e verës mbushur me mendime
ku një shërbëtor i arsyeshëm ka hedhur pak helm
mjaftueshëm për ta mbrojtur nga madhështia e
1.
Frika ndaj epidemisë COVID-19 jo vetëm na mbylli brenda katër mureve të shtëpisë, por na ndau edhe nga gjithë të dashurit dhe fqinjët. Në rrugët e bllokut ku unë banoj, tani rrallë qarkullojnë
Kërkoj
dhe as vetë s'e gjej,
si një ëndërr që dot s'e kujtoj.
Kam në duar
ca fasha mjegulle
që dot s'i shpleks,
ca klithma habije,
ca gajasje lumturie
që më drithërojnë,
lule dhe plagë
Nëse s’ke pasur rast të ndodhesh, qoftë edhe një herë të vetme, në një redaksi gazete, s’e ke marrë vesh ç’është...
Më mbeti në kujtesë fraza, me germa të zeza, të mëdha, në dhomën e pritjes së
I gjithë fshati ishte shurdhuar. Qysh dje mbasdite në gjithë luginën malore ndjehej era e vdekjes. Blegërimat e deleve kishin ndaluar. Zilet dhe çokanet e bagëtive të imta, madje edhe të kafshëve të
