Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
E ndiej në mish gjilpërën
(më qep kostum të ri),
e ndiej gërshërën tënde,
histori.
Më shqep e më qep
nga e para
lëkurën e argasur,
lëkurën nga erërat përtharë,
nga cingërimat plasur.
Dhëndër nuk bëhem dot prapë,
nuk bëhem as bos i
Faruk Myrtaj
Trishtohem tek shoh time shoqe duke punuar me shtiza. Sekush i ka thënë, është efikase kundër stresit te emigrantëve, por nuk ndryshon gjë në humorin e saj, kur i kujtoj se edhe unë emigrant jam. As kur shtoj se në këtë vend, të
291 p.e.r.
Atë vit fisin e dheun e toskëve e drejtonte një trim legjendar i shquar që quhej Pirrua i Madh. Që nga kryeqendra e Tepelenës ai drejtonte gjysmën e kombit pellazg të shpërndarë në
Tregim i jetuar
Ishte fundi i Gushtit. Vapa përvëluese, shoqëruar me një duhmë ajri të nxehtë, ngrihej nga kalldrëmet e gurta të qytetit dhe futej brënda shtëpisë sime, sikur donte të më merrte
Sikur mos kisha pirë ujin tënd
Në prozhmet e Moravës të filtruar,
Sikur mos kisha shkelur mbi kalldrëm
Prej dorës së korçares të pastruar.
Sikur mos isha ulur një mëngjes
Në ato bango të
Faruk Myrtaj
Vetë ata, djemtë, kishin ikur pa viza, pa leje nga prindërit, pa leje nga shteti të cilit i përkisnin.
Pa leje kishin kaluar dhe hyrë në shtetin fqinj, asaj nate, përgjatë një
Si tërë fëmijët, zvargej në dysheme, nisi të ecte këmbadoras, provoi të kapej diku, të mbahej te divanet e karriget si te kindat e fustanit të nënës, në tërë duart që i zgjateshin, besoi të
Kafenë e parë pi
në filxhan porcelani
me zbukurime japoneze,
i zi llumi
(si tymi i hiroshimës)
në fund mbetet.
Kafenë e dytë
në gotë letre
(jo në filxhan porcelani),
resë fluide të
