Shënime mbi romanin “Gurët e vetmisë” të Enkel Demit, shkruar nën pseudonimin Tom Kuka
Librat e mirë të bëjnë t’i lexosh si një film. Librat shumë të mirë të bëjnë që filmin ta shijosh, jo si spektator i ulur në krah të autorit, por si personazh
Si të mos e themi një Fjalë…
S'mund të mos e themi një Fjalë,
Secili prej nesh, që jetuam ato vite
dhe s’mundëm ta themi një Fjalë për Lirinë...
Si prindër, si burra, si Njerëz
Në mos si radhitës së shkronjave në fjalët e
U thinjëm bashkë
dhe nuk njihemi,
vetja ime,
(sa herë të kam pyetur
dhe s'përgjigjesh),
mos m'u zemëro
për kapriçiot e mia,
jeta është enigmë
dhe as ti nuk je orakulli i Delfit,
me sy
Në tëmthat
platitur nën thinjët rri
një damar,
m'i çuket
e m'i dhel
thinjët ai.
Mos trazo thëngjillin
e mbuluar me hi,
damar blu,
ndizet prushi,
digjen thinjët
si kashtë
dhe bar i
Para pak javësh, Shtëpia Botuese ProkultPress në Prishtinë ka hedhur në qarkullim romanin e ri të autorit shqiptaro-kanadez Kristaq Turtulli, të titulluar “Zëra në lavjerrës”
Sipas botuesve, ky
Qetësia përtej Portës së Ligjit, thashë me vete, teksa u gjenda i vetëm.
Në këtë botë, gjithnjë, dikujt i duhej të presë përpara dyersh të mbyllura. Ose të trokasë në to. Asnjë rëndësi s’ka, nëse i
Taqka i Lenkës, ose siç e quanin doçëria Taqkë Cingaridhka, i kërkoi të gjyshes, Olimbisë, që në mëhallë njihej si Maqovica ndihmë për të veshur gurkashkën. Maqovica, që sapo kishte marë shpirton
Kam frikë se s’është Perëndimi yt, thuajse i pëshpërita vetes.
Ndjeva që më dridheshin supet, hepoheshin e sërish lëshoheshin, si të donin të afroheshin tek njeri tjetri. Por nuk i linte koka
Vangjush Saro
