Ishin bërë ca kohë që, me dëshirë dhe qëllim, po flisja me tim bir dhe dy-tre shokë të tij, si të isha i vërsës së tyre.
“Ke shkuar me Farfurinë ti, ba?!”, - më pyeti sërish im bir. Si për të më shpërblyer për mënyrën e hapur të sjelljes me
Tregim
Nuk kisha shumë kohë që isha ngritur në përgjegjesi; kisha kaluar në gazetën kryesore të Partisë, kur në zyrë mbërriti një ftesë e çuditshme. Duhet të shoqëroja një delegacion kinez të rëndësishëm. Ishte një ekip i gazetës më të madhe të
Në këtë qytet ku vite të bukura kalova
mes pasionesh të zjarrta e dashurish të ndaluara
sot askush s’më njeh dhe paskam ftohtë
tek endem rrugëve të harruara
konviktor i dikurshëm që një mbrëmje
Shi me diell kam parë
martohen ciganët,
hedh qielli diamantë
me vezullime acari,
daulles së ngrirë të liqenit
i bie me shkop prej ari
vetë dielli,
flokët e borës vallëzojnë
si mjelma liqeni
nga baleti i
Ja varri i saj! Një varr i thjeshtë, me një pllakë guri në krye. Një fytyrë e ëmbël që më qesh që nga pllaka. Kam përshtypjen se zotëroj fuqi telekinetike për të lëvizur objektet në ajër me forcën
(Fragment nga romani “MISIONI”)
Në këtë kohë, u dëgjuan zëra, në Paradhomë po bëhej zhurmë; dikush po trokiste fort në derë. Doktori iu lut infermieres të dilte e të sqaronte njerëzit që këtu ishte
“Nuk është se s’kemi çfarë rrëfejmë, kur ju lutemi të mos na pyesni shumë për fshehuritë tona. Si zakon, ne s’merremi me gjërat e fshehta”, - bëri sërish të shpjegohej shoqëruesi, para se të arrinim
Bisedë për letërsinë -(Fragment nga romani “Kurora e Ballkanit”)
U nisëm, o miku im i lavdishëm Qako, ta kryenim këtë detyrë të shenjtë. I hipëm një autobuzi në të dalë të Unazës së Madhe dhe drejt
Vangjush Saro
