Arben Kallamata
Arben Kallamata
Më ndodh sikur s’jetoj në vendin tim
Po në një vend të huaj dhe të largët
Në një qytet me buba dhe me minj
Mes mureve të rrjepur dhe të lagët.
Çuditem pse kështu më duket shpesh
Kur s’ka njeri shtëpia, kur jam vetëm
Kur shiu në dimer
Ka qenë një kohë kur asnjë gradë tjetër nga ato të ushtrisë, përpos gradës së gjeneralit, nuk njihej në viset përqark Fushës së Kungujve. Por dhe asnjëri nga gjeneralët, që u bënë të famshëm atje, nuk kishte qenë kurrë ushtarak. Për ta fituar gradën
Arbnit janë të fortë e tërmetet ua copëtojnë
Një copë zemre në çdo stinë
Por krejt zemrën e kanë më të madhe se toka.
Përditë shkruajnë në librin e zisë
Një fatkeqësi të re.
Sepse ata
Letërsia e mirë ka një veçanti, e cila spikat më shumë pasi ke mbyllur librin. Është gjëndja emocionale që të krijon, jo vetëm gjatë leximit, por sidomos pas mbarimit të tij. Dhe kjo gjëndje e
Vetëm emigrantit i ndodh që
për një vit rresht
të mos i trokasë askush në derë!
Vetëm emigrantit i ndodh që
për disa vite me radhë
të mos e shohë fqinjin
të mos e di - si ky edhe ai përballë
Në rafte janë librat ngjeshur e shtypur te njëri -tjetri prej ngushticës.
Asnjëherë nuk ua krijova komoditetin që duhej, ndonëse një pjesë janë nobelistë dhe të tjerët klasikë me art
(Nga libri me te njejtin titull)
Rrallë ndodh që puna që bën të jetë njëkohësisht edhe hobi yt. Unë e pata këtë fat. Prej dy dekadash si gazetar i Radios, jam marrë me regjistrime zërash
Allalla, o rezil e katil, allalla,
Stroni udhën me hithr' e me shtok turfanda,
Gumëzhit, o zinxhir e kamçik, baterma,
Lehni, laro, kaba: Hosanna, Barabba!
Tradhëtor, ti na nxive, na le pa
