jeton në një kaos që për mirësjellje e quajmë rutinë
por tashmë e dimë se më të paharrueshmet janë ditët
kur nuk ndodh asgjë
dhe kujtohesh që kjo ditë absolutisht pa asnjë ngjarje
ka ndodhur vetëm një herë shumë vjet më parë
në rininë tënde kur i
Romani “Hijet e Muzgut” hedh një vështrim të hollësishëm në zanafillën e historisë së njerëzimit, e pikërisht në planin më të qenësishëm të saj që është formimi i ideve dhe besimit. Zigzaget e shoqërisë njerëzore janë dëshmi e frenimeve të
Është natë dhe bubullimat s’kanë të ndalur.
Ty të dridhet trupi i lagur nga shiu i rrëmbyeshëm, nën pemën e jetës
duke pritë Godonë.
Pritja t’ka shndërru në statujë moderne,
ku folenë e jetës
Në epokën tonë të komunikimit global elektronik, poezia botërore, ku më shumë dhe ku më pak, është e lidhur me ecurinë e artit poetik, në përgjithësi, me ecurinë e tij bashkëkohore.
Poezia kanadeze
Gjithmonë rastis të shohësh një ëndërr dhe të ëndërrosh diçka tjetër.
Të jesh i magjepsur pas një ikone dhe ta ëndërrosh një ikonë tjetër.
Të rastis të jesh diku dhe të mendosh për një vend
Një lëmsh i zjarrtë humbte
dhe një diell i vrarë zhytej në Egjé
kur në gjyqin e madh të Athinës, Sokratit i thanë:
- O mëkatar i mbrapshtë
ti je fajtori më i madh i qytetit,
me fjalimet e tua
Në qytetin e mjegullës çdo gjë është ndryshe.
Mendimet janë ngujuar si mashtrimi ynë nëpër statuja.
Aty lulet bëjnë jetë mes therrash,
E brenda tyre vallëzojnë lirshëm veç insektet.
Zoti
Ky vend popullohet më shumë me të vdekur;
Me të vdekur të lashtë, me të vdekur të rinj:
Janë të vdekur qytetesh me brengë të thekur-
Dhe të vdekur fusharakë e të vdekur – barinj.
Një
Thoma Gëllçi
