* * *
Nuk e di sa herë ka lindur,
sa herë ka perënduar dielli
në jetën time,
(lind e perëndon si ëndërr),
gdhihem mëngjesit me ëndje,
papritur fshihet pas reve,
stuhia vetëtin e përvëlon,
kthjellet,
ndez cigaren në ylberin e
duke lexuar do të kuptosh që je
një injorant i vockël
ngjyrë bezhë
i pafuqishëm si një statujë dylli nën diell
i parëndësishëm si një dritare e mbyllur
me pamje nga muri
dhe të tjera gjëra të dëmshme si këto
të papranueshme për madhështinë
Dhoma e stërmbushur.
Burra, gra, fëmijë të ndarë.
Era e stufës me dru dhe
zhurma e kërcëllitjes së zjarrit
nuk e largon vëmendjen
nga britma e gruas në katin përmbi.
Vaji i një nëne jehon në
S'kam qenë në mal të shenjtë,
as stërnip i davidit s'jam,
as profet,
jam biri i shekullit
që me plagë të hapura iku,
tjetri me trauma nisi.
Psallt në tempullin tim
tempull i thjeshtë
pa
I qe bërë zakon të shëtiste në trotuarin buzë detit në Urën e Gallatës. Këmbët e çuan edhe këtë pasdite nën binarët e lartë të urës. I pëlqente shumë ky vend. Vështronte me orë të tëra peshkatarët
do të vdesim dhe nuk e dimë
si do të na vejë halli paskëtaj
dhëntë Zoti të mos kemi
fatin e Jezuit
se kush rri e merret nga e para
me maskarenjtë dhe idiotët
do të na dhembin përsëri
Ata i shpërvolën llërët që ne të shihnim tatutë e tyre. Walter kishte tatunë A 1828, kurse Werner kishte tatunë A 1838.
Ata kishin dhjetë numra midis. Kjo do të thoshte se ishin në të njejtin rresht
As vetë nuk di se si u ndodha bosh dhe nuk e refuzova atë ftesë. Sa herë isha betuar të mos shkoja në jetë me mendjen e shoferëve. Isha me shërbim në Shkodër prej Televizionit Kombëtar, në krye të
Vangjush Saro
