Nuk e dua më këtë qytet,
e di: ai është fajtor pa faj.
Këtu ministrat janë të gjithë ëngjëj,
ata poshtë tyre të gjithë djaj.
Këtu të djeg malli për një hënë,
malli të përvëlon për një borë.
Këtu dhe hena dhe dielli lindin
kur vizë
E brendashkruara qetësi e ndërprerë nga thirrjet e zogjve, ose zhurma e qenit që hidhet nga qilimi në qilim, kryq e tërthor dyshemesë së drunjtë ngjyrë të pjekur. Kabinë malore apo barakë kodrinore, ndoshta edhe lëçitje e thellë në librari, frëngji
U mërzitëm tashmë me cigaret,
me ngrënien e mëngjesit,
me minifundet, koktejlet u mërzitëm.
Durimit iu sos durimi për të pritur
ndodhinë pa Godo, pa fund.
Kaq të tmerrshëm po qënkan rreshtat e
Nuk di si m’u dha, por atë mbrëmje kisha nxjerrë nga rafti makinën e shkrimit dhe, pasi kisha vënë letrën e bardhë, po luaja kuturù me shkronjat, si për të vënë në provë kujtesën e tastierës së saj
Dashnor Kokonozi - Francë
Mjegulla u tret bashkë me natën. Qyteti që u shfaq tutje i ngjante një mirazhi mbi det. Të gjithë harruam animin e frikshëm të asaj govate lundruese dhe u vërsulëm te
Mbaj një zemër gruaje ndër duar. Mollë të ëmbël!
Shoh përherë ëndërr. Shoh syçelur ëndërr rrugëve…
Druaj, se mos shpejtoj hapin e troshitet,
Mos më zë ferra vragën e gërvishtet,
Mos më
Xhim Gilmori pat ardhur në Gjirin e Hortonsit nga Kanadaja. Bleu kovaçanën nga plaku Horton. Xhimi ishte i shkurtër dhe esmer me mustaqe dhe duar të mëdhaja. Ishte nallban i mire, nuk dukej si kovaç
...Një pasditë shtatori të vitit 1990, kur bateria jonë kishte mbaruar stërvitjen e zakonshme me topat 120 mm fushorë, shokun tonë, Paulinin, e thirrën jashtë rrethimit në takim me familjen. Isha
Thoma Gëllçi
