Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
U ndie me fat që, atë mbrëmje vonë, shiu nuk e zuri rrugës por në studio. Kishte gjasa për stuhi, sepse fërshëllima e erës dhe shungullimi i bubullimave dëgjoheshin gjithnjë e më afër. Por edhe ai kishte përbrenda furtunën e vet. Ndodhej aty për
Qyteti ndeu
në rrezet e diellit
çarçafët e larë
të aferave
e dashurive të fshehta.
Doli makina
të lajë pështymat
dhe vjellmat
e qytetit të dehur
nga ëndrrat
Muret kruajnë
tatuazhet me logo bizare
vizatuar në lëkurën e tyre
(si
Ajo i lutej Tigrit ta merrte në gjueti:
“Dua të vij! Dua të vij!”
Por ndeshja nuk qëlloi e lehtë;
përballë qenë dy buaj viganë,
me brirë të frikshëm dhe të mprehtë;
nga pas, rërën e hidhnin
Erdhi mbrëmja e lodhur
(puna është punë si kudo në botë
dhe djersa kundërmonjëse
sado që t'i bësh me deodorant sqetullat,)
flak rrobat dhe futesh në dush,
kthjellohesh,
merr letrat,
të
-Fragment novele-
Nëna e Xhenit, një ruse rreth të shtatëdhjetave, qe ulur pranë tryezës dhe diçka po i thoshte së bijës në rusisht. Me të më parë mua, e ktheu në anglisht. Kishin ardhur në Amerikë
Për Lalë Gjergjin-Mirdituer
(Gjyshin tem)
Erenestina Gjergji Halili
Leka e Gjergji
N’Kuven’ t’Lezhës, Pal Dukagjini,
besën e burrit ka dhânë Gjergjit,
dukagjinas e djelmni Shalet,
Pallati ku mora një apartament në katin e gjashtë, u ndërtua me dy seksione. I pari u mbush me banorë, ndërkohë që tek i dyti ende s’kishin mbaruar punimet e brendshme. Unë nuk dija kush banonte as
SHITËS ERE
Tani që kam kohë, i mbetur pa punë,
mendjen e ndava si të mbetem gjallë,
do hap një biznes të çuditshëm në rrugë,
me mallra që tatimet kurrë s'i kanë parë.
Do dal e do shes ca erë
